Ikvertrek.eu
/


Europa door Laura´s ogen

 

Blog VIII: In Oostenrijk is de wereld nog in orde

Mijn man zegt gekscherend eens tegen mij ‘in Oostenrijk is de wereld nog in orde´. Ik moet bekennen dat hij gelijk heeft, vooral wat de zondagsrust betreft.

’s Zomers komen de leveranciers met hun waren tot aan de hut gereden: beddengoed, vlees, groente, wijn, schnapps, bier, brood, eieren, fruit , ijs etcetera. Soms zijn we wat vergeten of hebben we te weinig op voorraad en spoedden we ons naar het dal, het dorp Bad Mitterndorf om precies te zijn (809 meter). Hier in het dorp en de omliggende omgeving heb je te maken met lange middagspauzes van winkels, deze moet ik altijd incalculeren. De plaatselijke VVV, de bakker, de slager, de tabakswinkel, het postkantoor, de apotheek, de ijzerhandel, allemaal zijn ze tussen de middag dicht. Natuurlijk zijn het gemeentehuis en de bank ook rond het middaguur ook gesloten maar dat mag ons niet verwonderen. De meesten winkels nemen het ervan, van 12.00 - 14.30 hebben ze pauze.  Ook op zondag is alles dicht, met uitzondering van de gastronomie en de bakker in Bad Mitterndorf die geopend is van 6.30 – 9.00.

Konditoreien mogen op zondag geopend zijn, dit is ook in Duitsland het geval. Als ik in het Zwarte Woud op zondagochtend naar de bakker ga sta ik in de rij, alle mensen willen verse semmel en een gebakje halen. In Oostenrijk en Duitsland is het bij wet geregeld wie geopend mag zijn. In Wenen is inmiddels een supermarkt geopend op zondag maar dit is meer uitzondering dan regel[1].

In Nederland is het in de meeste steden elke zondag koopzondag en zelfs in mijn geboortestad Dokkum (13.000 inwoners) is er 12x per jaar een koopzondag[2]. Tijdens mijn studietijd in Tilburg had ik een bijbaantje bij een bakkerij(keten). Deze was elke zondag open, net als alle andere winkels in de Heuvelstraat. En op zondag was het me toch druk! Veel gezinnen die winkelen als uitstapje zien. Goed voor de economie maar de stilte op zondag in Duitsland en Oostenrijk bevalt me wel. Een dag in de week tijd voor familie en vrienden, geen grote commercie en het belangrijkste argument vind ik nu ik zelf ondernemer ben, de ondernemer heeft ook een dag vrij.

Het tafereel doet me denken aan onze familievakanties als kind in Duitsland waar de winkels alleen op zaterdagmorgen open waren. Dit is inmiddels in de grote steden veranderd. In vele dorpen in zowel Oostenrijk en Duitsland zijn de winkels enkel zaterdagmorgen open. Vanaf 12.00 is alles dicht, het is daarna ‘Tote Hose’ zoals ze dat hier zo mooi zeggen. 

Als we in Duitsland zijn gaan we op zondag heerlijk ontbijten met de broodjes van de plaatselijke bakker, dan gaan we vaak erop uit, wandelen, mijn man zijn familie bezoeken en vooral als familie tijd doorbrengen. 

Toen ik in Boedapest woonde was ik gewend om in het weekend, en dan ook op zondag, naar de grote winkelcentra als Westend of MOM park te gaan. En druk dat het er was ! Net zoals in Nederland is het een soort uitstapje, zeker in de winter als het in de winkelcentra lekker warm is en er overal lounge bankjes staan plus gratis WIFI. In 2015 verbood premier Orban de koopzondag maar een jaar later trok hij het verbod op zondagopenstelling weer in. Het gekke is, in de tijd dat het verbod op de koopzondag gold mochten wel de eigen Hongaarse winkeltjes (Magyar Termek) en de door Orban ingestelde Nationale Rookwaren (Nemzeti Dohany) waar je naast rookwaren ook alcohol en koffie kunt kopen wel open zijn. De rookwinkels zijn in 2013 ingesteld en ik herinner me het nog goed hoe plotseling in Bugac en zelfs in Bugacpusztahaza (ik denk 200 inwoners) een mini winkeltje opdook waar je sigaretten kunt kopen.

Nu leef ik op onze Grazerhütte in Oostenrijk ervan dat mensen ons in het weekend bezoeken. We zijn juist op zondag open. Het is dubbelop: ik vind het j denkend aan de ondernemer een goede zaak dat de winkels niet open zijn in Oostenrijk, maar onze berghut is altijd open op zondag. De vele dagjesmensen die naar de alm komen op hun vrije zondag om te wandelen, lekker eten en tijd met de familie doorbrengen in een prachtige omgeving, aangezien er in het dal niks te doen is. Wij leven daar inmiddels van. De hut dicht sluiten is geen optie, dan loop ik de omzet van de twee na beste dag van de week mis en gaan ze naar de buren.

Een zekere dubbele moraal van mij…

[1] http://www.vienna.at/einkaufen-am-sonntag-diese-geschaefte-haben-in-wien-geoeffnet/3406746

[2] https://www.in-dokkum.nl/content/koopzondagen-dokkum-2019-weer-eerste-van-de-maand/ 

Blog VII: Wat is jouw ´Heimat´ ?

Pff…wat hebben we al veel verschillende nationaliteiten gehad bij ons op de Grazerhütte in Oostenrijk. Ik bedoel nu geen gasten maar personeel: Frans, Nederlands, Duits, Fins, Spaans, Italiaans, Tsjechisch, Pools, Roemeens, Hongaars.. Ik krijg dagelijks sollicitatiebrieven van overwegend hongaarse stellen die een baan zoeken in het buitenland, in dit geval dus Oostenrijk, als schoonmaakster, huismeester of kamermeisje. Tja, de situatie in Hongarije is nou niet om naar over huis te schrijven met lage lonen en een ongewenste politieke situatie. 

Nu hadden we de afgelopen jaren op onze berghut Hongaren uit Transsylvanië.  Transsylvanië  ligt midden in Roemenië en is een van de delen die Oostenrijk-Hongarije moest afstaan na het Verdrag van Trianon in 1920. Deze werknemers bezaten op een na tevens de Hongaarse nationaliteit, spreken Hongaars in het dagelijks leven, zowel in de supermarkt als bij de gemeente, gingen naar de Hongaarse basisschool en nu naar universiteiten waar ze in het Hongaars onderwijs krijgen in steden als Cluj (in het Hongaars Kolozsvár ) of Târgu Mureș (in het Hongaars Marosvásárhely). Een paar werknemers kwamen uit Odorheiu Secuiesc, volgens hen de meest Hongaarse stad in Transsylvanië, of zoals zijzelf hun gebied noemen: ´Székely Land´. Zo´n 95% van de inwoners van deze stad noemt zichzelf Hongaar.

Een apart gegeven: Je woont meer dan 700km van Boedapest vandaan, de hoofdstad van het land waartoe jij volgens je gevoel behoort en het aantal bezoekjes aan dat land, Hongarije, kun je op een hand tellen. Boekarest, de hoofdstad van het land waar je woont, is dichterbij maar daar heb je geen ´feeling´ mee net zoals de Roemeense taal die je nauwelijks spreekt want ja, alles is in het Hongaars. Ik moest denken aan een Hongaars meisje die ik kende op Cyprus. Ze kwam uit Transsylvanië. We werden aangesproken door een paar Roemenen en zij antwoorde hen niet. Ik vroeg haar daarna waarom ze hen niet antwoorde, je spreekt Roemeens en verstond ze? Ze zei dat ze zich niet met de Roemenen identitficeert. Laat haar nu de economische attaché zijn van het Hongaarse ministerie van Buitenlandse Zaken in Cluj (Transsylvanië). Dat ze de belangen van de Hongaren daar goed vertegenwoordigt staat voor mij vast.  

Helaas ben ik nog nooit in Transsylvanië geweest. De reis erna toe met drie kleine kinderen schikt me momenteel af. Als de werknemers hun reis beschreven tussen hun thuisstad, Odorheiu Secuiesc, en de stad waar ze studeerden dan hadden ze het over wegen in slechte staat, om nog maar te zwijgen over het bestaan van een snelweg. Mijn man is er geweest, in Odorheiu Secuiesc, Brassov, Cluj etc en ik ben wel een beetje jaloers. Hopelijk mag ik er nog een keer heen want, ookal ligt het gebied in Roemenië, de natuur moet volgens de verhalen van de werknemers prachtig zijn ! 

In het Duits heb je het mooie woord ´Heimat´. Dat is waar jij je thuisvoelt of waar je wortels liggen. Mijn ´Heimat´ is momenteel daar waar mijn gezin is. Door alle omzwervingen voel ik me (nog) niet ergens 100% thuis. De ´Heimat´ van deze werknemers is niet het land waar ze wonen,  maar het gebied  Transsylvanië  met  voor sommigen als doel een eigen land, Székely Land.

Zo ziet je maar, het land waar je woont hoeft niet je ´Heimat´ te zijn. Het kan een territorium zijn met of zonder afgebakende grenzen of een droomgebied… 

Blog VI: Emigreren naar Australie of toch naar Spanje ?

Ik las laatst een artikel in het VertrekNL magazine. Het ging over echtpaar dat Australie op het oog had om naartoe te emigeren. Maar uiteindelijk waren ze naar Spanje geemigreerd. Spanje of Australie, dat maakt volgens mij een groot onderscheid. Maakt het de huidige emigrant dan niet uit waarheen je emigreert, hoofdzakelijk weg uit Nederland ?

Wij zitten momenteel in de fase dat we moeten gaan beslissen waar we gaan wonen. Momenteel is het vrijheid blijheid zonder schoolgaande kinderen en pendelen we lekker heen en weer tussen Oostenrijk en Duitsland, af en toe Nederland en Hongarije en dan tussendoor op vakantie naar de zon met het gezin

Onze zoon wordt in september 6 jaar en moet dan naar school. Nou ja, moeten, in Oostenrijk hoeft hij nog helemaal niet want daar is de ´Stichtag´ 30 September. In Duitsland moet hij wel volgend jaar naar school want daar is de Stichtag 1 september. En laat hij nou op 12 september geboren zijn.

En nu? Van de kindergarten in Duitsland krijgen we stapels informatie met het oog op komend schooljaar, met activiteiten speciaal voor de oudsten op de kindergarten om ze voor te bereiden op school. In Oostenrijk is dit niet het geval, daar hoef hij pas naar school in september 2021 maar is 7 jaar niet te oud als hij dan pas naar school gaat ?

We moeten dan een vaste woning  hebben waar we kunnen zijn als de oudste naar school gaat. Maar waar… ?

In Oostenrijk hebben we de hut op 1632 meter maar geen huis in het dal. Dat betekent dat we moenteel elke dag 72(!) km afleggen om onze oudste kinderen naar de kindergarten in Tauplitz te brengen. En dan heb ik nog niet over de slijtage van de remmen van onze auto gesproken op de Alpenstrasse (tolweg die we elke dag rijden, startpunt van de tolweg ligt op 804 meter hoogte het eindpunt van de tolweg ligt op 1.586 meter hoogte. Boven zeeniveau natuurlijk…). In Duitsland is er een huis maar geen hut waar we onze inkomsten uit halen. Daar is het vangnet van mijn man zijn familie.

Mijn man zegt gekscheren dat we ook wel in Nederland kunnen wonen. Ik zoek een baan bij de overheid en hij gaat auto´s repareren. Voorwaarde is dan wel een huisje aan het water. Nu geloof ik dat de banen in Nederland momenteel niet voor het oprapen liggen dus die optie valt weg.

We kijken wel om ons heen in Oostenrijk en hebben het eerste bod uitgebracht op een woning in het dal. Ik verbaas me er altijd over hoeveel ruimte er in Oostenrijk is. We gaan af en toe naar Graz en op de snelweg ernaartoe rijd er werkelijk bijna niemand. Dat kan ik in Baden-Württemberg wel vergeten ! Goed, nu wonen wij ook in de buurt van de drukke nood-zuid as (München – Frankfurt) in Duitsland maar toch.

In de lijst van landen met bevolkingsdichtheid in Europa staat Nederland erg hoog op het lijstje met 411 inwoners met vierkante kilometer. Duitsland heeft 266 en Oostenrijk 104 inwoners met vierkante kilometer. Dat zijn toch grote verschillen.  

Ga je voor de zekerheid van je inkomsten, zekerheid van mijn man zijn familie die in de buurt woont, het schoolsysteem waarbij ik moet bekennen dat ik noch het Oostenrijkse nog het Duitse schoolsysteem ken of gewoon waar je hart naar uitgaat… Of gewoon warm en weg uit Nederland zodat je Australie plotsklaps inruilt voor Spanje.

Wij zijn er in ieder geval nog niet over uit en ik houd je op de hoogte !

Blog V: Nationaliteiten op de alm 

Oostenrijk is een smeltkroes van verschillende nationaliteiten als gevolg van het Habsburgse imperium[1]. Ons Oostenrijkse personeel heeft achternamen als ‘Barrazutti’ en ‘Wogatai’. Dat doet toch eerder aan respectievelijk een Italiaan en een Japanner denken. Ook bij boekingen van gasten kom ik de meest bijzondere achternamen tegen zoals Szlezak, Tschunko, Strachota, Kuncic en Krcal, families die al vele jaren in Oostenrijk wonen. Er zijn zoveel Oostenrijkers met een duidelijk Slavische achternaam en dus buitenlandse wortels en toch zijn Oostenrijkers wening tolerant tegenover nieuwkomers is mijn mening. Oostenrijk heeft bijvoorbeeld Hongaarse invloeden, denk aan het feit dat in Oostenrijk vaak ook eerst de achternaam wordt geschreven en dan de voornaam, precies zoals in Hongarije het geval is. Het Oostenrijkse woord voor bloemkool is ‘Karfiol’, net zoals in het Hongaars terwijl het in het Duits ‘Blumenkohl’ heet. Tomaten heten in sommige delen van Oostenrijk paradeiser, in het Hongaars paradiscom. Ook staat er vaak goulash(soep) op de menukaarten in restaurants en komt de begroetingsvorm ‘ Küss die Hand’ ook in het Hongaars voor als ‘„csókolom’. 

98% van onze gasten die bij ons overnachten komen uit Duitsland en Oostenrijk. Sporadisch hebben we een groepje Tsjechen, Slowaken, Nederlanders of Hongaren maar die kun je op twee handen tellen per seizoen. Duitser vinden het fijn dat mijn man Zuid-Duitser is, al is Baden-Württemberg, waar hij vandaag komt, net geen Beieren. Duitse gasten, en dan vooral die uit het zuiden, zijn altijd ronduit vriendelijk tegen hem.

Duitsers vinden Nederlanders ook ontzettend ‘toll’, ze kennen vooral de noordzeekust, Designer Outlet Roermond en Domburg. Oostenrijkers hebben ook een goed beeld van de Nederlanders, zij spreken vooral over een Hausboot op het water en Amsterdam. De standaard vraag is of ik uit Amsterdam kom. Een zin die me niet meer verbaasd, in alle landen waar ik gewoond heb vroegen de mensen me of ik uit Amsterdam kwam. Euhm...nee, Nederland is groter dan Amsterdam al is dat moeilijk voor de stellen voor vreemden. 

Sinds het Ebook van Hans en Nel van huttentochtmetkinderen.com over Tauplitz uit is komen er, sinds deze zomer ook, meer Nederlanders. Echt leuk ! Zelfs gasten uit Belgie ! Nou had ik nog nooit een Belg gehad op onze hut om te overnachten in meer dan 4 jaar dus dat is wel uniek. Een leuke nieuwe doelgroep, families met kinderen. Vakantiegevoel staat voorop en het woord ´haast´ kennen ze niet. De trampoline, zandkast en de spelletjeskast vallen in de smaak. Onze menukaart wat minder aangezien hier toch veel tradiotionele huttengerechten op staan zoals onze Linseneintopf, Schweinebraten, Kasspressknödelsuppe of Käsekrainer. Maar als ze eenmaal iets geprobeerd hebben zijn ze om. Ze vinden het allemaal erg lekker !  Nu doen we bij het vaste avondmenu vaak iets met aardappelen of spaghetti´s, dat valt in de smaak. Ik probeer mijn man uit te leggen dat je in Nederland meestal aardappels, groente en vlees eet maar die boodschap dringt nog niet tot hem door. 

Vandaag kreeg ik een kaartje van een gezin die bij ons overnacht had tijdens de huttentocht. Ze schreven me dat ze het leuk bij ons vonden en dat we in een prachtige omgeving wonen. Dat klopt, al zie ik het soms niet na meer dan 4,5 jaar, wonen op een alm in Oosterijk, bijna autovrij, gewekt worden door de koeien voor je raam en met een geweldig uitzicht uit de bergen: het blijft bijzonder.

Dáár zijn alle nationaliteiten die bij ons komen het erover eens !  

[1] De Donau monarchie bestond tot 1918

Blog IV: Een Europa, een rijbewijs !?

Waar gaat nou het meeste geld naar toe bij ons gezin ? Mijn kinderen, gas, water en licht of toch naar kleding? Nee, mijn grootste persoonlijke uitgaven worden verbrand in de lucht, namelijk mijn uitgaven voor diesel en bezine. Pendelend tussen Oostenrijk, Duitsland en Nederland met tussendoor uitstapjes naar Hongarije laten het aantal gereden kilometers behoorlijk toenemen. 

We hebben momenteel auto´s geregistreed in Oostenrijk, Duitsland en Hongarije en hadden ook nog een Nederlandse auto. Toen ik mijn Nederlandse auto wilde afmelden in oktober 2017 ging ik naar de RDW bij mij in de buurt. Helaas had ik maar een kentekenplaat. Aan het loket vertelde de dame me dat ik alleen de auto kon afmelden als ik twee kentekenplaten had. Hoe dit op te lossen? De dame gaf me het adres van een erkende kentekenplaatfabrikaat. Daar aangekomen vertelde ik de meneer achter de balie dat, ondanks dat ik een kentekenplaat had, ik twee nieuwe platen moest kopen. Zo gezegd zo gedaan. Op deze twee nieuwe kentekenplaten kwam duplicaatcode 1 te staan en €40,00 lichter stond ik na een kwartier weer buiten. Vervolgens weer terug naar de RDW en de dame glimlachte toen ze me zag. ‘Dank voor de kentekenplaten’ zei de dame die ze vervolgens direct innam. In ruil voor €10,00 kreeg ik, gelukkig wel op gekleurd papier, een A4tje waarop stond dat mijn auto was afgemeld. 

Als Nederlandse heb ik een Duits rijbewijs. Dit vinden veel mensen vreemd. De regel is als je rijbewijs verlopen is je een nieuwe aanvraagt in het EU-land waar je geregisteerd bent en vervolgens krijg je het rijbewijs van dat land.

In het voorjaar van 2015 wilde ik graag mijn BE  rijbewijs halen. Eerst moest ik een ‘Führerscheinsehtest’ afleggen waarbij je naar een opticien gaat en deze je ogen beoordeeld. Ik weet al jaren dat mijn ogen slecht zijn, ik haalde de test dan ook op het nippertje. Gelukkig was ik vrijgesteld van de de Lebensrettende Sofortmaßnahmen am Unfallort (LSMU), een soort EHBO cursus, die zowel voor rijbewijs B als BE nodig is. Mijn rijleraar ging er vanuit dat ik deze in Nederland al had afgelegd en die indruk heb ik zo gelaten, overigens hoef je in Nederland niet zo´n cursus te doen.

In februari van dat jaar ging mijn rijleraar een examen inplannen waarbij ik mijn Nederlandse rijbewijs moest inleveren van het tijdstip van de aanvraag van het examen tot het tijdstip van het daadwerkelijk behalen van mijn BE rijbewijs. Nu werd mijn rijbewijs ingenomen! Ik kreeg een A4tje mee van het gemeentehuis in Pforzheim waarop stond dat ‘Frau ..... hat einen Antrag auf Umschreibung der Niederländischen Fahrerlaubnis in eine deutsche Fahrerlaubnis gestellt’. Dat heb ik toch helemaal niet gewild!? Ik wilde alleen mijn BE rijbewijs in Duitsland halen en dat ze nu mijn rijbewijs gingen innemen was niet het plan. Op het A4tje stond tevens dat het geldig was voor rijbewijs B tot en met 02.12.2015 en enkel geldig is in Duitsland.

Natuurlijk ben ik in die peiode het buitenland geweest maar gelukkig ben ik als bestuurder niet gecontroleerd. Ik kan toch niet weken in Duitsland blijven omdat ik een BE rijbewijs wil halen en ik met dat A4tje alleen in Duitsland mag rijden? Zo krijg je deze gekke dingen als het 4 weken duurt van de aanvraag tot de bestelling bij de Bundesdruckerei in Berlijn.

Wat zou er nu gebeuren als ik zakte voor het BE examen na 02.12.2015? Rijbewijs weg ? Opnieuw rijexamen doen ? In Nederland? In Duitsland ? Gelukkig moest ik deze vraag niet beantwoorden want ik slaagde in een keer en kreeg van mijn rijleraar direct na de woorden ´du hast es bestanden´ mijn nieuwe Duitse rijbewijs met kategorie BE erop geschreven. Trots !  


BLOG III: 9 jaar ouderschapsverlof !

De standaard vraag die ik krijg als ik in Nederland ben: is Frank alweer aan het werk bij Daimler ? Euhm…nee ! Hij heeft ouderschapsverlof en laat daar in Duitsland een iets ander beleid voor zijn dan in Nederland. Per kind kun je ouderschapsverlof opnemen tot aan het derde levensjaar van het kind, dus 36 maanden. 12 maanden van deze 36 maanden kunnen worden opgenomen tussen het 3een 8 ste levensjaar, met toestemming van de werkgever. Voor kinderen geboren na 1 juli 2015 kunnen tot maximaal 24 maanden opgenomen worden tussen het 3e en 8 ste levensjaar van het kind, met toestemming van de werkgever. Alleen in bepaalde gevallen kan de werkgever hier vanaf zien.  

Wij hebben drie kinderen, wat betekent dat Frank recht heeft op  9 jaar ouderschapsverlof met behoudt van zijn baan. Als zelfstandige heb ik geen recht op ouderschapsverlof dus we hoeven die 9 jaar niet te verdelen. Vijf jaar heeft hij er al bijna opzitten van zijn ouderschapsverlof.

Voor ons is het een ideale situatie. Frank kan voor een deel meehelpen op de Grazerhütte (vooral de technische kant) en heeft daarnaast veel tijd voor de kinderen.

In Nederland is volgend scenario gangbaar: beide ouders werken volledig, na komst van het kind gaat het, als het  moederschapsverlof van 16 weken voorbij is, naar de kinderopvang of springen opa´s en oma´s bij.  De moeder gaat vaak in deeltijd werken en de vader krijgt een ‘papadag’: een dag in de week als onbetaald verlof. Vaders krijgen overigens maar 5 dagen betaald verlof. Niet dat Frank alle 9 jaar betaald krijg maar toch wel 3 jaar deels. Ik ken iemand in Nederland die een papadagheeft en zelfs op die dag zijn kind naar de opvang brengt aangezien hij moet bijkomen van de werkweek. Huh ?  

Als je als man maar 5 dagen volledig doorbetaald krijgt en vrouwen 16 weken, wat altijd gekoppeld zit aan de periode voor de bevalling en de kraamtijd die daarop volgt dan gaat daarna iedereen weer netjes aan het werk. En dat is precies wat de overheid wil.

Nu moet ik zeggen dat bij Daimler rond 280.000 werknemers heeft en op de vestiging waar mijn man werkte voordat hij met ouderschapssverlof ging, werken circa 37.000 werknemers dus een mannetje meer of minder heeft niet zo’n grote impact dan bij een bedrijf met maar 25 mensen. Voor Daimler is het ook wel prettig dat ze hem niet meer op de loonlijst hebben staan, zeker in tijden van teveel personeel (lees: verdergaande automatisering en het inzetten van robots).

U zult wel denken: wat een luxepositie. En nu ik over nadenk, dat is het eigenlijk ook !


Blog II Klein bedrag, pinnen mag...maar niet bij ons...

Wat mij vooral opvalt is dat alléén Nederlanders de vraag stellen of ze kunnen pinnen. Wij beschikken op de hut niet over een elektronisch betaalsysteem. De pachter voor ons had dit ook niet en wij hebben ons zelf nooit de vraag gesteld waarom we dit nu wel zouden invoeren.

Het zijn alleen Nederlanders die na consumptie tot hun schrik ontdekken dat ze niet kunnen pinnen. Ze vragen dan of ze het kunnen overmaken aangezien ze geen contant geld bij zich hebben. Steevast zeggen ze er direct achter aan ´we kunnen het online direct overmaken, hoor´.

Hoe geregeld alles in Nederland is qua betalingen viel me toen we in oktober 2017 met mijn gezin een dagje naar Ameland ging. Kinderen in de fietskar en hop, van Dokkum naar Holwerd met de fiets. De boot ging helaas een uur later dan gepland, vertrok te laat en had zodoende 20 minuten vertraging. Om 14.45 waren we eindelijk op het eiland. Aangezien de laatste boot om 18.30 al weer terugging besloten we op de bonnefooi dat we een nachtje zouden blijven. Het was prachtig weer, de kinderen genoten volop op het strand en dan genieten wij natuurlijk ook. Terplekke heb ik een hotel gebeld waarvan we het visitekaartje in een restaurant zagen liggen. Daar was geen plaats meer. Waar nog wel plaats was? ‘Kun je op Booking.com kijken?’, vroeg de receptionist aan de  andere kant van de lijn. ‘Euhm nee, ik heb geen internet op mijn telefoon’. De dame wilde wel even voor me kijken. Ze had iets gevonden aan de andere kant van het eiland en gaf me het nummer. Nadat ik telefonisch geinformeerd had of we konden komen besloten we die richting op te fietsen.

Bij aankomst moest ik mijn NAW-gegevens aangeven en toen kwamen we op het punt van betalen. ‘Nee, ik heb niet genoeg contant geld bij me. Kan ik het ook overmaken ?’ De eigenaar werd erbij gehaald en hij vroeg me eerst maar mijn papieren. ‘Nee, ik heb geen paspoort bij me. We gingen op de fiets van Dokkum naar Ameland en hebben last-minute besloten te overnachten. Een pinpas heb ik ook niet bij me’. Evenals schoon ondergoed en een tandenborstel dacht ik bij mezelf maar deze zin liet ik voorzichtigheidshalve achterwege. Of we niet met de laatste boot terug konden gaan vroeg de eigenaar. Het was tenslotte 18:00 en hij wilde ons best brengen. Hij overlegde zelfs of hij de politie erbij zou halen. Zie ik eruit als een crimineel ! Mijn man voegde zich intussen bij het gesprek ‘kunnen onze fietskar en twee fietsen ook bij u in de auto? We moeten tenslotte terug naar Dokkum fietsen’. Daar had de eigenaar niet over nagedacht, hij dacht dat we huurfietsen hadden. Het kwam erop neer dat vrijwel alle gasten online hun accomodatie boeken en ze het bedrag voor de overnachtingen direct overmaken als reserveringsbevestiging. Diplomatiek als mijn man is besloten ze het op een akkoordje te gooien. De eigenaar wilde geen slecht geweten hebben om ons met twee kleintjes buiten laten slapen in de duinen en accepteerde de laatste €50,00 contant die ik in mijn jaszak had en de rest zou ik overmaken. Via het WLAN netwerk dat in de accomodatie beschikbaar was heb ik het direct overgemaakt en zo konden wij een nachtje op Ameland blijven.

Ben ik nu zo naief ? Op de Grazerhütte zijn er zoveel mensen die het geld na afloop van hun vakantie overmaken. Ze krijgen hun kassabon mee (voor ons kassasysteem was het een handgeschreven papiertje met het bedrag erop geschreven) en op de bon staat onze IBAN vermeldt en dan komt het altijd aan...tot nu toe. Goed, we hebben van onze gasten de adresgegevens via de aanmelding op het formulier van de VVV die ze ter plekke invullen maar die worden niet door mij gecontroleerd. 

Als mensen telefonisch een reservering maken op onze hut verlang ik geen aanbetaling, dat is me te omslachtig, zeker omdat gasten die telefonisch reserveren vaak 1 tot 5 dagen van te voren pas reserveren. De gasten komen (of ze komen niet). We zijn een hut en op de alm ga ik er altijd vanuit dat hier ´die Welt noch in Ordnung ist’.

En oh, en wie heeft de regel bedacht dat je in Nederland niet meer met €0,01 en €0,02 kunt betalen. En waarom ronden ze het bedrag af ? Mijn man vroeg in een bouwmarkt of hij €0,02 kon hebben aangezien hij €8,98 moest betalen. De bedrijfsleider werd er bij gehaald. Hmmm….nee, die hebben we niet meer in de kassa. Het is toch nog steeds een wettig betaalmiddel! Een winkel kan de klant door middel een sticker op de ramen of bij de kassa´s laten zien dat de afrondingsregel wordt toegepast.[1] Deze zie ik overigens nergens. Natuurlijk kun je in Oostenrijk en Duitsland betalen met €0,01 en €0,02. Ze kijken daar juist vreemd op als je verteld dat je Nederland de bedragen naar boven of naar beneden afrondt. Is dit een Europa waarbij zelf muntjes in het ene land niet aangenomen worden en zelfs zo goed als helemaal verdwenen zijn uit het betaalsysteem ?


[1] https://www.consumentenbond.nl/nieuws/2004/60923



Blog I Maar ´Deutsch Perfekt´ kan ik toch prima lezen !?

Toen ik mijn toekomstige man leerde kennen was ik met mijn VWO kennis van de Duitse taal niet in staat hele gesprekken met hem in zijn moedertaal te houden. In het begin spraken we dan ook Engels. Naarmate de maanden verstreken leerde ik steeds beter Duits totdat uiteindelijk Duits onze gemeenschappelijk taal was. Toch verstond ik tijdens de eerste gezamenlijke kerstdagen mijn schoonfamilie in Baden-Wurttemberg niet! Hochdeutsch is toch nog heel iets anders dan het badische dialect. En dat terwijl ik toch echt dacht dat mijn Duits goed was. Ik kon het tijdschrift ´Deutsch Perfekt’ prima lezen, de radio verstond ik enigszins alhoewel Bayern 3 moeilijk te volgen was maar SWR 3 ging prima en ook in Hongarije met onze Duitse vriendenkring bij de Daimler expats kon ik me verstaanbaar maken. Ik kreeg dan ook van Frank als cadeau een mini woordenboek Langscheidt Badisch. ´Bei Viertel vor sagt der Badener dreiviertel of de Badener zegt ´fimf vor dreiviertel (= 20 Minuten vor vier).´[1] En wat mijn schoonfamilie betreft, die verstond ik eerst nadat ik het dialect vele malen had gehoord. 

Dit gegeven achtervolgde mij in 2015 op de Tauplitzalm (Oostenrijk). Hier kreeg ik te maken met het dialect wat in de provincie (Bundesstaat) Steiermark wordt gesproken. Leveranciers verstond ik niet, bij telefonische boekingen gaf ik in het eerste zomerseizoen de telefoon aan mijn man terwijl ik verantwoordelijk ben voor de reserveringen, met het opnemen van bestellingen van gasten op het terras ging het mis en onze kok de nabije regio Ennstal verstond ik al helemaal niet. Wat een drama ! Gelukkig ging het na twee seizoenen beter maar het is me wel voor altijd bijgebleven: al spreek je de taal nog zo goed, een dialekt kun je niet aanleren. Speciale woorden als een ´Seidl´, ´Pfirdi´, ´Papa´, ´Spritzer´. Dat moet je ondervinden en dat kost tijd. En de belangrijkste les blijkt: als buitenlander blijf je altijd een buitenstaander als je het lokale dialekt niet spreekt of tenminste verstaat en in het slechste geval blijf je voor altijd de buitenlander.

Ik dat terwijl ik zelf ook met dialect, of beter gezegd, een tweede taal ben opgegroeid. Tijdens mijn studietijd in Tilburg kon iedereen steevast horen dat ik uit Friesland kwam. En dat terwijl niet eens Friestalig ben opgegevoed aangezien mijn ouders beide uit Drenthe komen. Inmiddels vragen de Nederlandse gasten bij ons op de hut waar ik vandaag kom uit Nederland aaangezien ze mijn komische Nederlands niet kunnen plaatsen. Friesland wordt gek genoeg nooit meer genoemd. Het gekke is, als ik bij mijn ouders in het hoge noorden ben en ik hoor een een Fries Nederlands spreken dan denk ik, tsjongejonge, wat heeft die persoon een enorm accent!? Zelf bij de lokale supermarkt wind ik mij op over het feit  kassiere stug in het Fries mij aanspreekt, ondanks dat ik toch echt Nederlands terug spreek. Zou ze intuitief voelen dat ik haar stiekem kan verstaan ? 

Nu, na vele jaren, kan ik het Steierische, het Bayerische en het Badische dialect verstaan en daarnaast nog altijd het Fries. Het kost tijd & moeite maar een betere integratie is er niet !  

[1] Langenscheidt Lilliput Badisch seite 111